Erkek bir kankam var. Tumblrda tanışmıştık. Öyle kanka ayağı göt ayağı değil yani kardeşim gibi. Sevgili falan değil yani. Birbirimizin her şeyi olduk. Sürekli konuşup, mesajlaşıyoruz. Birbirimizden haber alamayınca binlerce mesaj atıyoruz. Çok telaşlanıyoruz. Haber vermediği için ona çok kızıyorum ama asla birbirimizi kırmıyoruz. Sınavım var dediğimde 'Salla ya' demiyor 'Kalk çabuk çalış!!' diyor ve ben sırf o söyledi diye çalıştığım sınavlar oluyor. Farklı şehirlerdeyiz. Tatillerde birbirimizin yanına gidiyoruz. Birbirimize o kadar çok güvendik ki hiç tanımadığımız bir şehre gidebiliyoruz. Tereddüt etmeden.. Mesela sevgilisiyle kavga ettiğinde kızıyorum ona. Sonra kafa patlatıyoruz nasıl barışırlar diye. Aynı müzik zevkine sahip değiliz. Aynı inanışa sahip değiliz. Farklı olduğumuz için de birbirimizi sevebiliyoruz. Mesajına geç cevap verdiğimde 'Nerdesin sen! ' diyor. Ben de ona aynı şekilde hesap sorabiliyorum. Tatilde yanına gittiğimde hiç yabancılık çekmedim. Sanki uzun zamandır berabermişiz gibiydi. Onun yanında rol yapmak zorunda değilim tamamen kendimim. Onun yanında o kadar rahatım ki… Hep geziyoruz, saçma salak fotoğraflar çekiyoruz. Sonra ben fotoğraflarda çirkin çıkınca silmeye çalışıyorum o engeliyor. Kavga ediyoruz. Sonra ben dayanamayıp barışmak için silmiyorum fotoğrafları. Kalıyor öyle. Anı olarak saklarız diye. İşte ben hep böyle hayaller kuruyorum ama sonra geçiyor.